MaMiBaL

Dwie wzruszające książeczki. Pierwsza o głębokim pragnieniu. Pragnieniu każdego dziecka. Żeby mieć babcię. Taką, która przymknie oko, nie postawi limitów czasowych na plac zabaw, będzie czytała książeczki, zrobi naleśniki tylko dlatego, że wnuki je lubią.. Taka tęsknota jest i w Małym, i w Większym, i w Dużym - bohaterach książki "Wypożyczalnia babć" Marii Marjańskiej-Czernik. Dobrze i szybko się czyta, króciutka. Podoba się i Małym ( Ba ), i Większym ( Ma i Mi), i Dużym ( ja ). :) Druga o Dziadku, który jest gdzieś między jawą a snem. I tam właśnie jest miejsce na bliską relację z Wnuczką. Wspomnienia mieszają się z rzeczywistością, doskonale się to wyczuwa na każdej karcie książki, nawet strony nie są ponumerowane, bo po co? I jedno jest pewne - że dziadek musi opuścić swój dom, swoją okolicę, dźwięk tramwaju dobiegający zza okna. To starość przenosi go do domu córki. Pewnie dlatego tak mocno śni na jawie. Bo niełatwo jest przesadzić stare drzewo. Ale ona rozumi...

Książka Zuzanny Orlińskiej wciągnęła mnie bez reszty. Nie tylko dlatego, że lubię książki, gdzie historia przeplata się z fantazją. Nie tylko dlatego, że pokazuje ludzkie oblicze Jadwigi, która będąc dzieckiem wzięła na barki ciężar władzy, rezygnując ze swoich marzeń. Ta powieść pochłonęła mnie przede wszystkim dlatego, że Jadwiga przybywając na Wawel miała 10 lat, a tyle lat ma teraz moja córka... To nie jest biografia Jadwigi. To spotkanie z zagubioną dziewczynką, która żegna się ze swoim dotychczasowym życiem i powoli dorasta do roli, którą jej powierzono. Jest w niej tyle autentyczności, radości i dziecięcej wręcz naiwności, a zarazem nie brakuje jej dojrzałości i mądrości, której trudno spodziewać się po dziesięciolatce. Moja córka jest podobna.. W innym wymiarze oczywiście. Czytałam więc i nie mogłam się pozbyć nieustannych wycieczek do mojej własnej królewny. W książce przedstawiono tylko dwa lata z życia Jadwigi - od przyjazdu do Krakowa po ślub z Jagiełłą. Dwa lata obfituj...